اماکن تاریخی _ شوشتر
قدمت شوشتر
وقتي رسوب ها و دشت ها تشكيل شدند بوميان ايران كه پيش از مهاجرت آرياييان در گوشه و كنار ،زندگي ميكردند در شكاف هايي كه در دامنه هاي پر درخت كوه ها فراهم شده بود زندگي مي كرده اند و سقف شكاف ها را از شاخه هاي درخت مي ساختند يا اينكه در غارها و پناه گاه هايي كه درشكم كوه ها بوده و بيشتر از اين غارها شكاف ها بستر رودهاي سابق بوده است ،جايگاهي براي خود ترتيب داده بودند .
نخستين غاري كه از اين نوع در ايران پيدا شد ه غاريست كه باستان شناسان فرانسوي در بهار سال 1328 در درة تنگ (پبده) در كوه هاي بختياري در شمال شرقي شوشتر كشف كرده اند .
معماري از اجتماعي ترين اشكال بروز هنر ، فرهنگ، توانمندي يك ملت و زمينه شناخت تاريخ گذشته و امكان تبلور آينده آن است. با اين باور و بر اساس فرصتي كه در سال هاي اخير براي شناخت معماري شهري، توليدي و معماري مبتني بر آب در شهر شوشتر و پيرامون آن دست داد، سعي در طرح بزرگترين مجموعه آبي و ويژگي هاي آن خواهيم كرد تا به پيشنهاد مشخص در اين زمينه براي حفظ ميراث ارزشمند و توان آفرين آن برسيم. نقش توليدي آب و اثر توزيع و بهره برداري از آن در شكل گيري سيستم حكومت و نظام كالبدي در كنار فعاليتهاي دفاعي و اقليمي از اهميت ويژه اي برخوردار است.
محوطه آبشارهاي شوشتر در جنوب پل بند گرگر و خيابان شريعتي واقع شده است.
دقيقا ًمشخص نيست كه اين محوطه در چه زماني بوجود آمده ولي شواهد موجود نشان مي دهد كه احتمالاً در دوره ساساني، خصوصاً در زمان سلطنت شاپور اول بنا شده است.
طبق نوشته كتاب تذكره شوشتر، در زمان اردشير بابكان (بنيانگذار سلسله ساساني در سال 224ميلادي) بخاطر اينكه آب را به شرق و جنوب شوشتر رسانده و كشاورزي منطقه را رونق دهند، ساخت رود گرگرشروع و تا سلطنت شاپور،فرزند اردشير، ادامه يافت. بر روي اين نهر، پل بند گرگر ساخته شد، كه نه تنها از طغيان آبهاي اضافي جلوگيري مي كرد، بلكه شهر شوشتر را با شرق آن ( مسجد سليمان و اهواز) مرتبط مي ساخت.بطوري كه درگذشته نزديك اين پل بند، دروازه گرگر وجود داشت.
شوشتر، شهر س‍‍ازه های آب‍‍ی شگفت آور و گ‍ن‍ج‍ی‍ن‍ه م‍‍ه‍ن‍دس‍‍ی آب ایران باستان در خوزستان ح‍ک‍‍ای‍ت دی‍گ‍ر‌ی دارد که آس‍ی‍‍اب‍‍ه‍‍ا و آب‍ش‍‍ار‌ه‍‍ا‌ی آن در کنار بافت ق‍دی‍م‍‍ی خ‍‍اص با م‍ح‍ل‍ه ها و خانه های ق‍دی‍م‍‍ی شوشتر واقع در 95 ک‍ی‍ل‍وم‍ت‍ر‌ی شمال اهواز نیز گ‍و‌اه تاریخ کهن این س‍رزم‍ی‍ن است .
قلعۀ سلاسل
سلاطين و امراي پيشين عمارت عاليه و قصرهاي ممتاز كه به طلا و مينا و لاجورد منقش شده بود در آن ساخته بودند كه آثار برخي از آنها تا روزگار ما باقي بود.خندق دور آن بسيار عريض و عميق بود و بآب رودخانه كارون پيوند داشت و جز يكي دو پل راه رفت و آمد بقلعه نبود.
پس از کشف غار پبده در اطراف شوشتر چند غار ديگر به همين ترتيب در نواحي ايران پيدا شده ،اخيراً در مازندران و گيلان نيز پيدا كرده اند .از آثاري كه در اين غارها يافته اند پيداست كه مردم آن زمان ،خوراك خود را از شكار بدست مي آوردند و چون هنوز وسايلي براي شكار نداشتند ،براي شكار بيشتر به حيله متوسل ميشدند
وسايلي كه داشته اند عبارت بوده اند از چكشهاي سنگي ،تبر دستي و تبري كه دستة چوبي شكافدار داشته و اين ابزارها را از سنگ درست ميكرده اند و با سنگ ديگر ناهمواري هايي آنهارا از ميان ميبردند .
به وبلاگ خوزستان خوش اومدید